بازار آریا - جورج اف. ویل* گمانهزنیهای جاری درباره شکلگیری یک «موج آبی» بزرگ در انتخابات ماه نوامبر برای به قدرت رساندن دموکراتها، «قانون هیدرولوژی سیاسی» را کاملا نادیده میگیرد: واقعیت این است که در دریاهای یخزده هیچ موجی شکل نمیگیرد. لایه ضخیم یخی که امروز سیاست آمریکا را خفه کرده، نشاندهنده توازن پایدار ناشی از پدیدهای به نام «حزبگرایی منفی» است؛ میلیونها رایدهنده در سراسر کشور تنها علاقهای خفیف و لرزان به حزب خود دارند، اما در مقابل، از حزب رقیب به شدت متنفر و بیزارند و همین تنفر موتور محرک اصلی آنها در انتخابات است.
نگاهی به تاریخچه رقابتهای فشرده
در طول ۲۵ انتخابات ریاستجمهوری گذشته از سال۱۹۲۸ تاکنون، هشت مورد با اختلاف دو رقمیِ ۱۰ امتیاز یا بیشتر بهدست آمده است، اما از آخرین پیروزی قاطع و چشمگیری از این دست (یعنی شکست والتر موندل توسط رونالد ریگان در سال ۱۹۸۴) ۱۱دوره انتخابات میگذرد. از زمان پایان کنترل ۲۸ساله دموکراتها بر سنا در سال۱۹۸۰، جمهوریخواهان ۱۲بار و دموکراتها ۱۱بار کنترل آن را در دست داشتهاند. امروز، ۴۸تن از ۵۳سناتور جمهوریخواه نماینده ایالتهایی هستند که دونالد ترامپ در سال۲۰۲۴ با اختلاف سنگین حداقل ۱۱امتیاز در آنها پیروز شد.
دگرگونی در ایالتهای نوسانی
فلوریدا تا پیش از این مهمترین ایالت نوسانی و چرخشی آمریکا بود، اما در سال۲۰۲۴ ترامپ با اختلاف قاطع ۱۳.۱ امتیاز در آن برنده شد که از پیروزی کامالا هریس در ایالت سنتی نیویورک (۱۲.۵امتیاز) نیز بسیار قاطعتر بود. اوهایو نیز زمانی یک ایالت نوسانی بود که بوش پسر و باراک اوباما با اختلافات بسیار ناچیز در آن پیروز میشدند، اما ترامپ سه بار پیاپی با اختلافات سنگین ۸امتیازی در سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰، و ۱۱.۲امتیازی در سال۲۰۲۴ آن را فتح کرد.
ناپدید شدن آرای تفکیکی و بنبست کنگره
در سال۱۹۸۸، حدود ۳۴درصد از حوزههای انتخابیه کنگره به رئیسجمهور از یک حزب و نماینده مجلس از حزبی دیگر رای دادند (رای تفکیکی)، اما در سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ این رقم به طرز چشمگیری به ۳.۷درصد کاهش یافت. در چهار مرتبه گذشته که حزب رئیسجمهور با کنترل همزمان هر دو مجلس وارد انتخابات میاندورهای شد (۱۹۹۴، ۲۰۰۶، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۸)، رایدهندگان در پای صندوقهای رای به این حاکمیت سهگانه پایان دادند.
ترس از درون و مهندسی مرزهای انتخابات
حدود ۷۰درصد از جمهوریخواهان فعلی مجلس نمایندگان پس از ورود ترامپ به کاخ سفید در سال۲۰۱۷ انتخاب شدهاند و چیزی جز تبعیت اجباری را تجربه نکردهاند؛ آنها تنها از چالش درونحزبی توسط ترامپ میترسند. چارلی کوک، تحلیلگر انتخابات میگوید از سال ۲۰۰۰، از ۱۱۵جمهوریخواه انتخابشده در ایالتهای قرمز، ۷۴نفر پیاپی بدون چشیدن طعم شکست مجددا انتخاب شدهاند.
مرزبندیهای انتخاباتی پیچیده و ناعادلانه از نظر فناوری و بیبندوبار از نظر اخلاقی (Gerrymandering) حوزههای رقابتی کمی باقی گذاشته است. در موجهای بزرگ تاریخی (۱۹۹۴، ۲۰۰۶، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۸) احزاب کرسیهای زیادی باختند، اما امسال تلفات جمهوریخواهان ممکن است حتی به میانگین ۲۶ کرسی پس از سال ۱۹۴۵ نرسد.
مایکل بارون گزارش میدهد یک دموکرات در ایلینوی برای خنثی کردن آرای رقیب، به دنبال نادیده گرفتن «پیوستگی جغرافیایی» و الحاق دموکراتهای شیکاگو به حوزههای جنوبی ایالت است؛ چرا که در فضای سیاسی آمریکا، چیزی به نام مانع وجود ندارد.
چرخش دموکراتها به چپ و ریزش شدید آرا
یخبندان سیاسی زمانی ذوب میشود که رقابت حزبی دوباره به مرکز زمین بازگردد. دموکراتها باید به تحلیل ازرا کلاین درباره متمایل شدن حزبشان به چپ رادیکال بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴ بیندیشند:
مهاجرت: با اتخاذ مواضع تند و سرسختانه، حمایت رایدهندگان اسپانیاییزبان (هیسپانیک) را به طور کامل باختند.
سلاح و اقلیم: با چرخش شدید به چپ، جایگاه خود را میان جوانان تضعیف کردند.
مسائل نژادی: حرکت به چپ در این حوزه باعث ریزش گسترده آرا میان سیاهپوستان شد.
آموزش و اقتصاد: به ترتیب حمایت آمریکاییهای آسیاییتبار و طبقه کارگر جامعه را واگذار کردند.
واقعیت آمارها و سندروم روز تکرار
ترامپ در سال۲۰۲۴ سهم آرای خود را در ۹۰درصد از کل شهرستانهای آمریکا بهبود بخشید. حزب جمهوریخواه در سه انتخابات متوالی آرای خود را در ۱۴۳۳ شهرستان افزایش داده، درحالیکه حزب دموکرات تنها در ۵۷شهرستان رشد داشته است. با این حال، مطرح شدن نام کامالا هریس برای سال۲۰۲۸ نشانه غریزه خودویرانگری دموکراتها است.
* واشنگتن پست