بازار آریا - نسل زدیها، جسور و صریحاند و در ترسیم مطالبات خود ذرهای تردید به دل راه نمیدهند؛ از اشتیاق برای رشدی شتابان و اشتغالی معنادار گرفته تا تمایل به مدیریتی شفاف و محیطی که در آن، به همان اندازه که به بلندپروازیشان بها داده میشود، به مرزهای شخصیشان نیز احترام میگذارند. این نسل خواهان انعطافپذیری عاری از قضاوت، بازخوردهای بیپرده و فضایی به دور از تبعیض و تحکم است. با نیروی کار «نسل زد» آشنا شوید؛ نسلی که با بازنویسی قواعد دیرین، بسیاری از مدیران را شگفتزده و انگشتبهدهان کرده است.
گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد-نیلوفر ادیب نیا؛ براساس گزارشی از اکونومیکتایمز، آنچه امروز لرزه بر تن ساختارهای سنتی شرکتها میاندازد، سرعت عمل و قاطعیت بیمهابای این نسل در پرسشگری و ایستادگی است.
آنها سیاستهای فرسوده را به چالش میکشند، حصارهای صلب سلسلهمراتب را برنمیتابند و در مواجهه با ابهام یا نابرابری، هرگز سکوت اختیار نمیکنند. دیگر الگوهای کهن که بر ستونهای وفاداری کورکورانه، صبوری بیپایان و مسیرهای شغلی یکنواخت استوار بود، بر این نسل کارگر نیست؛ چرا که نسل زد در تاروپود کار و زندگی، تنها در پی یک حقیقتِ بنیادین است و آن اصالت و معنا است.
با این اوصاف، مطالبات نسل زد برای دنیای کار در افق پس از ۲۰۲۶ چه پیامی به همراه دارد؟ به باور راجورشی گانگولی، از مدیران ارشد منابع انسانی، این نسل در حال تغییر دادن قطبنمای سازمانهاست؛ آنها شرکتها را از تمرکز صرف بر «مشاغل مزددار» به سوی «فعالیتهای معنابخش» هدایت میکنند.
گانگولی معتقد است: «نسل زد مظهر یک دگرگونی بنیادین است؛ برای این نسل، رفاه و سلامت روان دیگر یک امتیاز جانبی نیست، بلکه پیششرطی حیاتی برای بازدهی و عملکرد مطلوب است.»
تحلیلگران محیط کار بر این نکته پای میفشارند که در سالهای پیش رو، «رفاه» و «انعطافپذیری» دیگر نه پاداشهایی تشویقی، بلکه ستونهای استواری خواهند بود که هویت و فرهنگ سازمانی بر آنها بنا میشود. چنانکه یک متخصص جوان بازاریابی میگوید: «ما چالشی نیستیم که نیاز به حل شدن داشته باشیم؛ ما نیروی محرکهی تکاملیم تا محیط کار را به فضایی بدل کنیم که در آن، کرامت انسانی بهتر دیده و شنیده شود.»
پربیر جاه، متخصص پیشکسوت منابع انسانی که شاهد عبور چهار نسل از دالانهای دنیای کار بوده است، معتقد است که نسل زد با الگوهای مدیریتی صلب و سلسلهمراتب خشک، سر سازگاری ندارد. او میگوید: «آنها تشنهی دیدهشدن هستند و میخواهند در گفتگوهای راهبردی و تصمیمگیریهای کلان، نقشی فعال ایفا کنند. این نسل خواهان فضایی است تا ایدههایش حتی اگر در تقابل با سنتهای پیشین باشد شنیده شود و مورد اعتنا قرار گیرد.»