بازار آریا - کارشناس بازارسرمایه درباره ساز و کار تأمین مالی مستقیم تولید طلا و نقره از طریق صندوقهای بورس کالا و مزایا، توضیحاتی ارائه کرد.
به گزارش پایگاه خبری بورس پرس ، همایون دارابی درخصوص زمان تأمین مالی تولید از طریق صندوقهای کالایی، اعلام کرد: در ماههای اخیر، تقاضای چشمگیر برای صندوقهای طلا و حالا نقره، ارزش این صندوقها را به بیش از ۴۸۰ هزار میلیارد تومان رسانده است. این رشد، بورس کالا و صندوق های کالایی را به پناهگاه امن و مورد اعتماد سرمایهگذاران تبدیل کرده جایی که میتواند سکوی پرتابی برای یکی از بهترین گامهای اقتصادی باشد: تأمین مالی مستقیم تولید طلا و نقره. این فرصت بویژه با خبر تازهای برجسته میشود. شرکت سرمایهگذاری صدر تامین با نماد "تاصیکو" اوراق صکوک اجاره به ارزش ۳ هزار میلیارد تومان در بازار اوراق بدهی بورس منتشر میکند. منابع این اوراق قرار است صرف تکمیل پروژههای کلیدی مانند طلای کردستان، نقره رنگان و افزایش ظرفیت طلای تفتان در هلدینگ پارس شود. این پروژهها نه تنها آینده صنعت طلا و نقره ایران را شکل میدهند بلکه جز مهمترین طرحهای معدنی فعلی هستند.
حالا تصور کنید اگر این پروژهها با مهندسی مالی به صندوقهای کالایی متصل شوند. همکاری که در آن صندوقها نقدینگی را در اختیار شرکت های معدنی مانند تاصیکو قرار دهند و در مقابل، تولیدات آینده را به صورت سلف (پیشخرید) با تخفیف مناسب دریافت کنند. این الگو میتواند نقطه قوت اقتصاد باشد. جایی که نقدینگی سرگردان به تولید واقعی تبدیل میشود. تشکیل کنسرسیوم تأمین مالی کالایی یکی از بهترین قالبهای این مشارکت، ایجاد کنسرسیوم سهجانبه است. این کنسرسیوم میتواند پلی محکم بین تولید و بازار سرمایه بسازد. ایجاد کنسرسیومی متشکل از شرکتی نظیر تاصیکو، صندوقهای کالایی و بورس کالا برای تأمین مالی پروژههای طلا و نقره از طریق قرارداد های سلف کالایی، نقدینگی صندوقها را بهینه میکند، ریسک تولیدکننده را پوشش میدهد و همه چیز را در چارچوب شرعی و قانونی نگه میدارد. پیشزمینه کلیدی این هدف رسیدن ظرفیت صندوقهای کالایی به ۴۸۲.۹ هزار میلیارد تومان است نیاز پروژههای تاصیکو فقط ۳ هزار میلیارد تومان (کمتر از ۰.۶ درصد ظرفیت موجود) است. طبق ضرورت زمان خداحافظی با روشهای بدهیمحور رسید است. ابزارهای کالایی شرعی مانند سلف، نقدینگی را جذب و بازار را تضمین میکنند. نقشهای کلیدی در کنسرسیوم شامل تاصیکو به عنوان تولیدکننده است که متعهد به تولید و تحویل مقدار مشخصی شمش (مثلاً X کیلوگرم) در سررسید تعیین شده است. صندوقهای کالایی (سرمایهگذاران) پرداخت نقدی برای پیشخرید (سلف) کالاها را انجام داده و سازمان بورس و بورس کالا به عنوان تسهیلگر و ناظر ضمن فراهم کردن بستر قانونی و استانداردسازی قراردادها، نظارت بر تضامین داشته و میز مشترک در بورس کالا راهاندازی می شود. چگونگی ساز و کار عملیاتی: از طریق عقد بیع سلف صندوقها مبلغ را پیشپرداخت میکنند و تاصیکو متعهد به تحویل کالا در سررسید (مثلاً یک سال بعد) میشود. مقدار و قیمت بر اساس نیاز پروژه و قیمت روز طلا، با اعمال تخفیف (دیسکَانت) منطقی برای جذابیت سرمایهگذاری تعیین می شود. تسویه نهایی بر اساس تحویل فیزیکی شمش و صدور گواهی سپرده یا تسویه نقدی بر اساس قیمت روز (انتخاب با صندوقها) است. ابزار پیشنهادی انتشار اوراق سلف موازی استاندارد اختصاصی با خریداران اولیه از اعضای کنسرسیوم است. مزایا: شرعی و قانونی: بر پایه بیع سلف (بدون ربا)، بازده صندوقها از تفاوت قیمت پیشخرید و قیمت روز ناشی میشود. کاهش ریسک برای تولیدکننده: تاصیکو محصول آینده را قطعی میفروشد و از نوسانات قیمت در امان میماند. تضمین بازار و نقدشوندگی: تقاضای پایدار از سوی کنسرسیوم، تولید را مطمئن و سرمایه را جذب میکند. هماهنگی با سیاستهای کلان: این الگو، اجرای عملی نظرات نهادهای مربوطه برای جهش تولید از طریق ابزارهای کالایی است. تامین مالی ارزان: بدون نیاز به پرداخت سود دورهای توسط تولیدکننده، سلف به عنوان دارایی صندوق ثبت میشود. این ساختار با رعایت اصول شرعی و نظارتی میتواند به سرعت نقدینگی صندوقها را به تولید واقعی طلا و نقره وصل، ریسک تاصیکو را کم و بازدهی جذابی برای صندوقها ایجاد کند . گامهای بعدی و چشمانداز آینده اجرای گام به گام این طرحها میتواند الگویی برای صندوقهای آتی ارزی و صندوقهای کالایی جدید مانند گواهی سپرده در بورس کالا، باشد. با شروع کوچک، میتوان به سمت اقتصاد مولد و پایدار حرکت کرد. انتهای پیام