بازار آریا - تنگه هرمز، شاهراه حیاتی انرژی جهان است. بسته شدن احتمالی آن، یک شوک عرضه جهانی ایجاد میکند که قیمت انرژی را جهش داده، تورم را در اقتصادهای بزرگ مانند آمریکا و اروپا شعلهور ساخته و بانکهای مرکزی را در تنگنای انتخاب بین مهار تورم و حفظ رشد قرار میدهد. تجربه تاریخی کانال سوئز و تنگههای بسفر و داردانل نشان داده که کنترل یکجانبه و انحصار آبراههای استراتژیک، بهجای تامین منافع پایدار، میتواند به بحران و عدم تحقق اهداف بینجامد. در مقابل، برخی پژوهشگران الگویی مبتنیبر همکاری و همزیستی منافع پیشنهاد میدهند: تاسیس
«شرکت مختلط غیرسهامی تنگه هرمز» با مشارکت ایران، عمان و سایر کشورهای منطقه، که در قالب یک صندوق فراملی، از محل عوارض عبور کشتیها درآمدزایی کرده و سود آن براساس شاخص ترکیبی جمعیت و خط ساحلی توزیع شود. در این مدل، امنیت آبراهه تامین، بدهیهای تاریخی تهاتر و صلح به یک ضرورت مالی تبدیل میشود. کارشناسان تاکید میکنند که بدون چنین معماری حقوقی-مالی، تنگه هرمز همچنان نقطهای بالقوه برای بحرانهای پرهزینه باقی خواهد ماند.