بازار آریا - دومین روز از نشست معارفه شرکت مهندسی فکور صنعت تهران، بیش از آنکه صرفاً به تشریح وضعیت فعلی شرکت محدود باشد، تصویری از مسیر پیش‌روی آن در زنجیره فولاد ارائه کرد.
دومین روز از نشست معارفه شرکت مهندسی فکور صنعت تهران، بیش از آنکه صرفاً به تشریح وضعیت فعلی شرکت محدود باشد، تصویری از مسیر پیش روی آن در زنجیره فولاد ارائه کرد.
در این نشست، مبنای ارزش گذاری ۲۴.۸ همتی شرکت، نحوه مواجهه با چالش‌های محیط کسب و کار و همچنین دستاوردهای فناورانه فکور در بخش‌های مختلف زنجیره فولاد مورد بررسی قرار گرفت.
توضیحات ارائه‌شده نشان می دهد که در کنار ملاحظات مربوط به ارزش گذاری، توان اجرای پروژه‌ها در شرایط پیچیده اقتصادی و حرکت به سمت فناوری‌های روز، از محورهای اصلی استراتژی فکور برای ادامه مسیر توسعه به شمار می‌رود.
پروژه‌هایی که از دل محدودیت‌ها عبور کردند
یکی از محورهای مورد توجه در نشست معارفه، نحوه مواجهه فکور صنعت با دشواری‌های محیط کسب و کار و به‌ویژه چالش‌های مرتبط با اجرای پروژه‌ها و تأمین منابع ارزی بود.
یحیی پالیزدار، جانشین مدیرعامل در توسعه کسب و کار گروه فکور صنعت، با اشاره به شرایط کلی اقتصاد کشور، تأکید کرد که دشواری‌های محیط کسب و کار واقعیتی است که شرکت نیز با آن مواجه بوده و نمی‌توان آن را نادیده گرفت.
با این حال، به اعتقاد او، تفاوت میان مجموعه‌های موفق و سایر شرکت‌ها در نحوه مواجهه با این محدودیت‌هاست.
پالیزدار بر نقش ابتکار و نوآوری در مدیریت این شرایط تأکید کرد و گفت فکور صنعت تلاش کرده است با استفاده از راهکارهای داخلی و نوآوری، بخش عمده‌ای از چالش‌های موجود را مدیریت کند و به نتیجه برساند.
نشانه این رویکرد، به گفته جانشین مدیرعامل در توسعه کسب و کار گروه فکور صنعت، در عملکرد پروژه‌های شرکت طی یکی دو سال گذشته قابل مشاهده است. در این مدت، چند پروژه قابل‌ملاحظه در فکور صنعت به پایان رسیده، برخی از آنها وارد مرحله بهره‌برداری شده‌اند و تعدادی دیگر نیز در آستانه بهره‌برداری قرار دارند.
از این منظر، عملکرد پروژه‌ها تنها یک خروجی عملیاتی برای شرکت نیست، بلکه می‌تواند نشان‌دهنده توان فکور در مواجهه با محیطی باشد که محدودیت‌های اقتصادی، ارزی و اجرایی بخش مهمی از فضای کسب و کار را شکل داده است.
پالیزدار بر همین اساس تأکید کرد که تجربه پروژه‌های اخیر نشان می‌دهد راهکارهای غلبه بر این چالش‌ها را می‌توان در داخل مجموعه فکور صنعت پیدا کرد.
فناوری، ضلع دیگر مسیر توسعه فکور
اما شاید مهم‌ترین بخش از تصویر آینده فکور را بتوان در حوزه فناوری جست‌وجو کرد. در این نشست، موضوع دستیابی شرکت به دانش و فناوری جدید در صنعت فولاد مطرح شد. موضوعی که در صورت توسعه و به‌کارگیریگسترده‌تر، می‌تواند فراتر از عملکرد یک شرکت و در سطح زنجیره فولاد کشور اهمیت پیدا کند.
پالیزدار در ادامه اشاره نمود آنچه در حال حاضر در این شرکت در جریان است، اجرای یکی از به روز ترین پروژه‌های توسعه فولاد در کشور است که با توجه به شرایط محیطی، دستیابی به دانش فنی مورد نیاز برای توسعه این پلنت را ضروری کرده است.
این دانش فنی، به گفته پالیزدار، مبتنی بر فناوری روز دنیاست و به‌ویژه در حوزه نورد می‌توان آن را در زمره فناوری‌های پیشرفته و روزآمد صنعت فولاد قرار داد.
او دستیابی به این دانش را حاصل تلاش مجموعه کارکنان فکور صنعت دانست و تأکید کرد که این تجربه می‌تواند در آینده زمینه ساز اتفاقات جدیدی برای صنعت فولاد کشور باشد.
اهمیت این موضوع در نگاه فکور صرفاً به اجرای یک پروژه محدود نمی‌شود. پالیزدار معتقد است توسعه این نوع فناوری می‌تواند در آینده امکان استفاده از ظرفیت‌های جدید را در بخش‌هایی از زنجیره فولاد فراهم کند و به توسعه صنعتی کشور کمک کند.
فناوری از بالادست تا نورد
فناوری مورد اشاره فکور نیز محدود به یک بخش از زنجیره فولاد نیست. پالیزدار در تشریح این ظرفیت‌ها به حوزه فولادسازی و نورد اشاره کرد و در عین حال، فناوری‌های موجود در بخش بالادست را نیز بخشی از مسیر توسعه شرکت دانست.
به گفته او، فکور صنعت در حوزه‌هایی مانند تولید کنسانتره و گندله‌سازی نیز دانش و فناوری‌هایی در اختیار دارد که می‌تواند در سال‌های آینده در زنجیره فولاد مورد استفاده قرار گیرد.
در بخش احیا نیز مجموعه طی سال‌های گذشته به دانش و تجربه‌هایی دست یافته که از نگاه مدیران شرکت، می‌تواند به بهبود فناوری در این بخش منجر شود.
به این ترتیب، تصویری که در دومین روز نشست معارفه فکور ارائه شد، تنها به ارزش‌گذاری شرکت و عرضه آن در بازار سرمایه محدود نمی‌شود. ارزش‌گذاری ۲۴.۸ همتی، از منظر ارزشگذار محترم بر مبنای برآورد محافظه کارانه قراردادها، پروژه‌ها و دارایی‌های شرکت تعیین شده است؛ این در حالی است که ، عملکرد پروژه‌های اخیر و حرکت به سمت فناوری‌های جدید، بخشی از پشتوانه عملیاتی و چشم‌انداز توسعه فکور را تشکیل می‌دهد.
ارزش‌گذاری با رویکردی محافظه‌کارانه
یکی از مهم‌ترین محورهای مطرح شده در این نشست، نحوه تعیین ارزش شرکت و عواملی بود که در نهایت ارزش‌گذاری فکور را به حدود ۲۴.۸ همت رسانده است.
رضا غلامی، مدیر خدمات مالی شرکت تأمین سرمایه کاردان با اشاره به پیچیدگی ارزش‌گذاری شرکت‌های پروژه‌محور توضیح داد که در مورد شرکت‌های پیمانکاری، همواره این احتمال وجود دارد که برآورد قراردادهای آتی با اختلاف نظر همراه شود.
در چنین شرکت‌هایی، بخشی از ارزش‌گذاری بر مبنای حجم مشخصی از پیمان‌هایی انجام می‌شود که انتظار می‌رود در سال‌های آینده به اجرا برسند. با این حال، از آنجا که بخش عمده ای از فعالیت این شرکت معطوف به پیمانکاری و عملیات پروژه محور است لذا، نمی‌توان مانند یک واحد تولیدی برای آنها خط تولید یا ظرفیت مشخصی تعریف کرد و همین موضوع، برآورد ارزش پیمان‌های آتی را به یکی از نقاط حساس ارزش‌گذاری تبدیل می‌کند.
غلامی گفت در فرآیند ارزش گذاری فکور تلاش شده است محافظه کارانه‌ترین برآورد ممکن در نظر گرفته شود.
به گفته او، یکی از موضوعات مهم پیش از ورود به مراحل عرضه، دستیابی به چارچوبی مناسب و دقیق برای برآورد پیمان‌های شرکت بود تا ارزش‌گذاری بر مبنای مفروضات قابل اتکا انجام شود.
این پیچیدگی در بخش تولید نیز وجود داشت. فکور صنعت در حوزه تولید کنسانتره دارای سه لاین است که دو لاین آن در شرکت اصلی و یک لاین در شرکت زیرمجموعه قرار دارد. از این رو، در فرآیند ارزش‌گذاری با شرکت‌هایی مواجه بودند که هر یک ویژگی‌ها و قراردادهای مستقلی داشتند و همین مسئله ضرورت ارزش‌گذاری جداگانه این سه شرکت را ایجاد می‌کرد.
مدیر خدمات مالی شرکت تأمین سرمایه کاردان همچنین به حساسیت‌های مربوط به عرضه اولیه اشاره کرد. به گفته او، محافظه‌کاری و رعایت ملاحظات احتیاطی در تعیین ارزش اولیه از جمله موضوعاتی بود که باید مورد توجه قرار می‌گرفت تا ارزش گذاری انجام‌شده برای سهامداران خرد حساسیت و ریسک غیرضروری ایجاد نکند. بر همین اساس، تلاش شده است مجموعه این ملاحظات در فرآیند ارزش گذاری اولیه لحاظ شود.
در نهایت، آنچه از مجموع مباحث این نشست به دست می‌آید، تلاش فکور صنعت برای ترسیم مسیری است که در آن اجرای پروژه‌ها، مدیریت محدودیت‌های محیط کسب و کار و توسعه فناوری در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند.
مسیری که به گفته مدیران شرکت، هدف آن تنها تکمیل پروژه‌های جاری نیست، بلکه ایجاد ظرفیت‌هایی است که بتواند در سال‌های آینده در بخش‌های مختلف زنجیره فولاد مورد استفاده قرار گیرد و در صورت تحقق، بخشی از توسعه آینده این صنعت را رقم بزند.