بازار آریا - ایسنا : قابلیتهای جدید «هوش اپل» (Apple Intelligence) همگی یک هدف را دنبال میکنند: جابهجایی کمتر بین برنامهها و حضور بیشتر دستیار هوش مصنوعی سیری (Siri) که بالاخره توجهها را به خود جلب میکند. «هوش اپل ۲.۰» نام رسمی اپل نیست، اما اصطلاح کاربردی و کوتاهی برای توصیف مسیر آینده این شرکت است. اپل آن را نسل بعدی هوش اپل مینامد که هوش مصنوعی سیری، مشهودترین بخش آن است.
این یک ریسک بزرگ است که تمرکز اصلی را روی سیری بگذاریم، چون سیری پیشینهی چندان درخشانی ندارد. سالهاست که مردم از این دستیار صوتی فقط برای تنظیم تایمر، چک کردن آبوهوا و جروبحث با یک گوی درخشان استفاده کردهاند؛ گویی که از قضا تمام کلمات را میشنید جز آن کلمه مهم و اصلی را. این همان نسخهای است که اپل اکنون در حال فروش آن است. هوش مصنوعی که در یک پنجره چت جداگانه زندگی نمیکند، بلکه در تار و پود رفتارهای عادی آیفون جریان دارد.
چرا سیری همچنان بار کل این ماجرا را به دوش میکشد؟
به نقل از دیجیتالترندز، هوش مصنوعی سیری ستاره بی چون و چرای این نمایش است، زیرا سیری سالها بزرگترین و علنیترین مشکل اپل در حوزه هوش مصنوعی بوده است. نسخه جدید قرار است با درک متن و زمینه (Context)، دیدن آنچه روی صفحه نمایش است، پاسخ دادن به سوالات سختتر و اقدام کردن در میان برنامههای مختلف کار کند. اپل میگوید هوش مصنوعی سیری میتواند از زمینه شخصی کاربر برای جستجو در پیامها، ایمیلها، عکسها و موارد دیگر استفاده کند و در عین حال به سوالات مربوط به صفحهنمایش پاسخ دهد و اقدامات گستردهتری را در سطح سیستم انجام دهد.
این یک بازنشانی بزرگ است؛ اقدامی که هدفش این است که نشان دهد سیری در تمام طول دوران شکوفایی چتباتها، در خواب زمستانی نبوده است. نکته جالب اینجاست که این موضوع تا حدی به این دلیل چشمگیر به نظر میرسد که سطح انتظارات قبلا بسیار پایین بوده است. اپل بالاخره دارد همان سیری را توصیف میکند که مردم سالها پیش فکر میکردند در حال دریافتش هستند.
این مسئله باعث نمیشود که این بهروزرسانی، ساختگی یا بیاهمیت جلوه کند؛ بلکه ماهیت آن را عجیبتر میکند. اپل در حال بازسازی اعتماد به قابلیتی است که بسیاری از کاربران از قبل خود را عادت دادهاند که آن را نادیده بگیرند.
یک سیریِ بهتر نیازی ندارد که به یک دوست دیجیتالی جذاب تبدیل شود؛ فقط کافی است کاری کند که کارهای ساده، فرساینده به نظر نرسند.
قابلیتهای جدید چه هستند؟
قابلیتهای جدید هوش اپل در نگاه اول ممکن است پراکنده به نظر برسند. برخی در سیری حضور دارند و برخی دیگر در دوربین، فیلدهای متنی، تماسها، عکسها و برنامههای روزمره ظاهر میشوند. اما وقتی همه آنها را کنار هم بگذارید، به یک هدف اشاره میکنند: کاری کنند که تلفن همراه کمتر تکهتکه و ازهمگسیخته به نظر برسد.
ابزار کمک به نوشتن (Writing help) باید دقیقا همانجایی ظاهر شود که کاربر در حال تایپ کردن است. جستجوی بصری باید از طریق دوربین کار کند. قابلیت «درک متن تماس» (Call Context) باید جزئیات درست را در طول یک تماس تلفنی رو کند.
اپل به طور مشخص میگوید که «درک متن تماس» میتواند یک کد تایید یا شماره رزرو را در طول یک تماس کاری ارائه کند، از جمله پیدا کردن کد تایید پرواز از درون برنامه ایمیل. ابزارهای ویرایش عکس باید کاری کنند که ویرایش دیگر شبیه به یک کار اداریِ مجزا به نظر نرسد. پیامها و ایمیلها باید هوشمندتر شوند، بدون اینکه هر پاسخ ساده را به یک یادداشت اداری با علائم نگارشی بیش از حد اتوکشیده تبدیل کنند. دوربین باید چیزهایی را که میبیند بیشتر درک کند، بدون اینکه از کاربر بخواهد آداب و رسوم جدیدی برای کار با هوش مصنوعی یاد بگیرد.
بخش زیادی از مسابقه هوش مصنوعی در دنیا، مردم را عادت داده که به هوش مصنوعی به عنوان یک مقصد جداگانه نگاه کنند، اما اپل تلاش میکند آن را به چیزی تبدیل کند که از قبل زیر شیشه صفحهنمایش شما وجود داشته است.
اپل چگونه به این نقطه رسید؟
هوش اپل در سال ۲۰۲۴ با موج اولیهای از ابزارهای کوچکتر شروع شد. این موج شامل ابزارهای کمک به نوشتن، خلاصهسازی اعلانها، پاکسازی عکسها و یک پوسته ظاهری زیباتر برای سیری بود.
آن ابزارها مفید بودند، اگرچه نسخه کاملی از آن ایدهای نبودند که اپل میفروخت. وعده بزرگتر همیشه یک سیریِ شخصیسازیشدهتر بود که میتوانست کار کاربر را درک کند و در میان برنامههای مختلف دست به اقدام بزند. این همان چیزی است که باعث میشود سیری کمتر شبیه به یک رابط صوتی با نورپردازی قشنگتر به نظر برسد.
از آنجا که آن قابلیتهای جاهطلبانهتر سیری بخشی از موج اول نبودند، اولین نسخه هوش اپل به شکل عجیبی ناقص به نظر میرسید. این بهروزرسانی، تلاش اپل برای پر کردن آن شکاف است.
این تشکیلات پنهان ممکن است تعیین کند که آیا هوش اپل اصلا کار میکند یا خیر. هوش مصنوعی سیری تنها زمانی میتواند مفید شود که برنامهها اطلاعات و اقدامات کافی را در اختیار سیستم بگذارند تا سیستم بتواند آنها را درک کند.
اینجاست که اصطلاحاتی مثل «اتصالات برنامه» (App Intents) و «نمایهسازی معنایی» (Semantic Indexing) از حالت اصطلاحات تخصصی برنامهنویسان خارج شده و خود محصول را شکل میدهند. اپل میگوید قابلیت اتصالات برنامه به توسعهدهندگان اجازه میدهد محتوا و تواناییهای برنامه خود را به قابلیتهای هوش مصنوعی سیری متصل کنند.
این بخش، غیرجذابترین قسمت هوش اپل و احتمالا مهمترینِ آنهاست. یک مدل هوشمندتر میتواند به سوالات بهتری پاسخ دهد، اما دستیاری که نتواند با برنامههایی که مردم واقعا استفاده میکنند تعامل داشته باشد، همچنان پشت شیشه نمایشگر زندانی است.
رویکرد محتاطانه اپل مشکلات خاص خود را ایجاد میکند. سیری به اندازه کافی به متن و اطلاعات شخصی نیاز دارد تا بتواند کمک کند. همچنین به دسترسی کافی به برنامهها نیاز دارد تا عمل کند، بدون اینکه رفتاری غیرقابلپیشبینی از خود نشان دهد.
سپس مسئله عرضه نامتوازن مطرح میشود که به نوع دستگاه، منطقه، زبان و اینکه آیا برنامهها از آن اتصالات عمیق پشتیبانی میکنند یا خیر، بستگی دارد.
اپل میگوید هوش مصنوعی سیری اواخر امسال به صورت نسخه بتا برای دستگاههای پشتیبانیشده که روی زبان انگلیسی تنظیم شدهاند، عرضه خواهد شد؛ این قابلیت در ابتدا در اتحادیه اروپا در دسترس نخواهد بود و در چین نیز تا زمانی که اپل مراحل قانونی را حل کند، ارائه نمیشود.
حریم خصوصی مزیت اپل در این رقابت است، اما در عین حال یک محدودیت هم محسوب میشود. دسترسی خیلی کم باشد، سیری در حد یک جعبه جستجوی مودب با یک خروجی صدا باقی میماند. دسترسی خیلی زیاد باشد، آیفون شبیه به دستیار شخصیای میشود که در حال زیرورو کردن کشوهای شماست.
هوش اپل نباید از کاربران بخواهد که مهندس دستوردهی به هوش مصنوعی شوند. این فناوری باید کاری کند که آیفون کمتر شبیه به مجموعهای از برنامهها به نظر برسد که تظاهر میکنند یک دستگاه واحد هستند.
این وعده واقعی هوش اپل ۲.۰ است، حتی اگر اپل هرگز آن را به این نام صدا نزند. پس از این همه سال، سیری بالاخره ممکن است شغلی را به دست آورد که تمام این مدت وانمود میکرد صاحب آن است.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.