بازار آریا - دنیای اقتصاد: قرنهاست که پکن نماد بلندپروازی در چین به شمار میرود. از دوران امپراتوری تا تبدیل شدن به قلب سیاسی چین مدرن، این کلانشهر همواره مقصدی برای جویندگان زندگی بهتر بوده است.
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد-کسری غفوری: قرنهاست که پکن نماد بلندپروازی در چین به شمار میرود. از دوران امپراتوری تا تبدیل شدن به قلب سیاسی چین مدرن، این کلانشهر همواره مقصدی برای جویندگان زندگی بهتر بوده است. در دهههای اخیر و همگام با شکوفایی اقتصاد چین، فارغالتحصیلان، کارآفرینان و کارگران مهاجر به امید یافتن فرصتهای طلایی راهی پایتخت میشدند. اما اکنون کندی رشد اقتصادی و افزایش سرسامآور هزینههای زندگی، بقا در این شهر را برای جوانان به چالشی فرساینده تبدیل کرده است.
به نوشته الجزیره، معجزه اقتصادی چین بر پایه یکی از بزرگترین مهاجرتهای تاریخ بشر شکل گرفت و پکن با دو برابر شدن جمعیتش از سال ۱۹۹۰ به نماد اصلی این تحول تبدیل شد. داشتن آدرس مسکونی در پکن تا سالها نشانهای از موفقیت بود اما در سالهای اخیر ورق برگشته است. رشد اقتصادی دورقمی و توقفناپذیر چین اکنون به پایینترین سطح خود در دهههای گذشته رسیده و بحران در بخش املاک در کنار پیامدهای اقتصادی سالهای اخیر، ضربه سنگینی به اعتماد مصرفکنندگان وارد کرده است. با افت ارزش مسکن، خانوادههایی که تمام پسانداز خود را در این بازار سرمایهگذاری کرده بودند ناگهان احساس فقر کردند. در نتیجه مردم هزینههای خود را کاهش دادند، شرکتها برنامههای توسعهای را متوقف کردند و بازار کار به شدت منقبض شد.
در چنین شرایطی جوانانی که با رویاهای بزرگ وارد پایتخت شده بودند خیلی زود با واقعیت تلخ روبهرو شدند. داستان وانگ لی ۲۹ ساله نمونهای از همین وضعیت است. او که با سودای پیشرفت وارد بازار املاک پکن شده بود با رکود بازار مجبور به استعفا شد و اکنون به عنوان نیروی آزاد کار میکند. او میگوید فشار مالی و عدم همخوانی درآمدها با هزینههای اولیه، بسیاری از جوانان را درگیر استرسهای مزمن کرده است.
امروزه هشتگ فرار از پکن در شبکههای اجتماعی چین به شدت پربازدید شده و جوانان دلایلی چون مسکن گران، رقابت نفسگیر و چشمانداز مبهم شغلی را برای ترک پایتخت عنوان میکنند. اگرچه ترک پکن در فرهنگ سنتی ممکن است نوعی شکست و از دست دادن اعتبار تلقی شود اما ذهنیت نسل جدید تغییر کرده است. آنها در حال پس زدن سیستمی هستند که بهای موفقیت در آن بیش از حد گزاف است.
سالها فرهنگ کاری سختگیرانه موسوم به ۹۹۶ که به معنای کار از ۹ صبح تا ۹ شب در شش روز هفته است فداکاری لازمی برای پیشرفت محسوب میشد. نسلهای قدیمیتر به توانایی خود در تحمل مرارتها افتخار میکردند اما رقابت بیرحمانه و چشمانداز تاریک اقتصادی، پدیده اجتماعی جدیدی به نام دراز کشیدن یا بیتفاوتی مطلق را رقم زده است. این مفهوم که از سال ۲۰۲۱ رواج یافت توصیفگر جوانانی است که رقابتهای فرساینده را رد کرده و به جای دویدن بیپایان به دنبال ثروت، سبک زندگی سادهتری را برمیگزینند.
برای بسیاری از جوانان چینی ترک پایتخت دیگر به معنای دست کشیدن از بلندپروازی نیست بلکه تلاشی برای یافتن آرامش است. موفقیت برای این نسل دیگر ایستادن بر بام آسمانخراشهای پکن نیست بلکه یافتن جایی است که بتوانند در آن به دور از اضطراب زندگی پایدارتری بسازند.